Tuesday, February 18, 2014

New Gajal


उडि चन्द्र छुने रहर त्यो आजै किन हराएको छैन
समसानमा एक्लो हुँदा नि यो मन किन डराएको छैन
 
यो मन त उडिदिन्छ कता-कता टाडाको हरियाली तिर
आफ्नै आँखा अघी फकृएको फुल किन मनपराएको छैन
 
जुन तारा चम्किरहे जगत सारा देख्छु प्रगती पथमा
तर यो उमेरसम्म नि ज्यान कतै किन लहराएको छैन
 
नेपाली स्वाभिमान हिमशिखर देखी बेसी अझै झराएको छैन
आँसुसँगै गरीबी पिउँदा बिचल्लित भई यो मन किन कराएको छैन